protuterorističke aktivnosti JNA

Odeljenje vojne policije za protuterorističke aktivnosti u okviru 282. bataljona vojne policije JNA.
Prva jedinica takve vrste ustrojena je 1978. godine naredbom saveznog sekretara za narodnu obranu.

S-125 "Neva" ... PVO sistem

S-125 "Neva" ... PVO sistem

Osnovna taktička jedinica sistema S-125 "Neva" jeste divizion sa 4 lansera 5P73 sa po 4 rakete i baterija za vođenje raketa i kabinom UNK (poluprikolica sa sistemima za upravljanje, selekciju pokretnih ciljeva, za stvaranje signala vođenja, TV vođenjem) i postoljem UNV sa radarom dometa od 40 do 80 km.
Rakete su dvostepene. Motor prvog stepena za vreme od 2.6 do 4.1 sekunde obezbeđuje lansiranje rakete i postizanje nadzvučne brzine leta na početnom nevođenom delu putanje. Motor drugog marševskog stepena radi od 17 do 22 sekunde. Oba raketna motora su sa čvrstom pogonskom materijom. Divizion može u jednom gađanju da obezbedi lansiranje i vođenje dve rakete na jedan cilj.
Za otkrivanje ciljeva koristi se osmatrački i osmatračko-akvizicijski radar P-12 ili P-18.

RBS-15 .... protivbrodski projektil velikog dometa

RBS-15 .... protivbrodski projektil velikog dometa

Težina 800 kg
Dužina 4.33 m
Kalibar 500 mm
Domet 250 km

Stotinjak RBS-15 projektila dostavljeni su krajem 1980-ih kako bi bili ugrađeni u brodovi JRM kao zamena za starije projektile sovjetske proizvodnje. Projekt modernizacije nije završen zbog izbijanja ratnih sukoba, a kasnije projektili su pripali Hrvatskoj ratnoj mornarici.

RBS-15 (Robotsystem 15) je protubrodski projektil velikog dometa. Posljednja inačica Mk. 3 može pogađati i ciljeve na kopnu. Projektil je razvila švedska kompanija Saab Bofors Dynamics. Taj projektil ubraja se u klasu "ispali i zaboravi", sa sea-skimming napadnom putanjom, s visoko-rezolutnim radarskim pretraživačem koji radi u Ku-frekventnom području za napad na površinske ciljeve i GPS sustavom za napad na kopnene ciljeve. Konstruiran je tako da bude otporan na elektronička ometanja.

Nova inačica RBS-a odlikuje se vrlo dobrim karakteristikama penetracije preko protivničke obrane primjenom stealth tehnologije, ali i čitavog niza iznenadnih manevara na niskim putanjama u završnoj fazi leta. Penetracija preko obrane protivnika dodatno je poboljšana mogućnošću reprogramiranja programa napada. Napad se može izvesti s više projektila iz različitih smjerova uz programiranje vremena dolaska, tako da svi stignu istodobno do cilja što protivnika stavlja pred gotovo nerješive probleme. Svaki RBS 15 Mk3 pakiran je u poseban kontejner koji služi i kao lanser i kao zaštita od utjecaja okoline za vrijeme čitavog životnog ciklusa.

Glavna značajka projektila inačice Mk. 3 je domet koji iznosi 200 kilometara, dok je duljina 4330 mm, promjer 500 mm, a masa u letu 630 kg. Dizajn projektila rezultirao je visokom efektivnom korisnosti, pouzdanosti, lakim i dugačkim intervalima održavanja, a životni vijek se procjenjuje na 30 godina.

JVBT-55A .... Tenk za izvlačenje sa kranom i dozerom

JVBT-55A .... Tenk za izvlačenje sa kranom i dozerom

JVBT-55A je oklopno vozilo namenjeno za tehničku podršku oklopnim jedinicama na borbenom polju. Opremljen je sa dizalicom nosivosti do 20 tona, što omogućava da se u složenim terenskim uslovima izvode popravke tenkova i oklopne tehnike koje bi podrazumevale skidanje kupole tenka, vađenje motora ili čak i dizanje lakših vozila. Takođe se može koristiti za izvlačenje vozila, kao i za zemljane radove. Vozilo je opremljeno za podvodnu vožnju na dubinama do 5 metara.

Od opreme JVBT-55A raspolaže sa:
- radio uređajima
- hidrauličnim kranom
- vitlom maksimalne snage vučenja od 750 kN
- pomoćnim vitlom maksimalne snage
- dozerskim nožem BTZ-55
- opremom za podvodnu vožnju "RIEKA"
- tovarnim prostorom nosivosti 1500 kilograma
- protivpožarnim sistemom
- RBH zaštitom posade
- dimnim kutijama
- alatom za popravku tenkova
- mitraljez 7,62mm PKT

Inžinjerske jedinice JNA su raspolagali sa preko 70 tenka za izvlačenje JVBT-55A.

FAŠISTI U ŠOKU - RIJEKA OBNAVLJA BROD MARŠALA TITA GALEB

U konkurenciji sa Pulom, Osijekom i Dubrovnikom, izbor je pao na Rijeku koja ionako “bode“ oči HDZ-u, jer Oliver Frljić, Vedrana Rudan i mnogi drugi iz “crvenog“ grada snažno kritikuju sadašnju vlast. 

Čutav projekat trebalo bi da košta oko 30 miliona evra, što nije mnogo kada se zna da su neki evropski gradovi potrošili i 120 miliona za promociju i programe. 

Rijeka bi narednik godina trebalo da dobije 12 miilona evra od "države", a ostatak dopuni fondovima iz EU. Do sada se, međutim, Zagreb nije izjasnio hoće li već ove godine isplatiti milion evra za prve pripreme. 

Ministar kulture Zlatko Hasanbegović, koga riječki kulturni radnici kritikuju na svakom koraku, nije se udostojio ni da dođe na svečanost na kojoj je Rijeka promovisana u evropski grad kulture.

U sklopu projekata, planirana je i obnova broda “Galeb“ koji je koristio Josip Broz Tito za svoja putovanja po svetu. Ali današnja, “desna vlast“ već je rekla da ne želi da učestvuje u tom finansiranju. 

“Galeb“ bi trebalo da bude atrakcija grada, a za obnovu potpuno zapuštenog broda mora da se obezbedi 4,5 miliona evra. 

Ostaju, ipak, problemi ideološke prirode! Aktuelna vlast u stalnoj je svađi sa riječkim kulturnim radnicima, što će u narednom periodu samo kulminirati. Reditelj Oliver Frljić, koji vodi nacionalno pozorište HNK, optužuje sadašnju vlast za rehabilitaciju fašizma, a veliki broj onih koji su direktno uključeni u oraganizaciju manifestacije Evropska prestonica kultura traže da ministar Hasanbegović podnese ostavku. 

TJENTIŠTE: Spomeniku Bitke na Sutjesci vraćena bijela boja

Spomenik Bitke na Sutjesci u Dolini heroja na Tjentištu, koji je bio posivio i zarastao u mahovinu, ponovo dobija izvornu bijelu boju, po kojoj je bio jedinstven.

Završena je prva od četiri faze izbjeljivanja čuvenog spomenika koji simbolizuje tjesnac, odnosno izlaz kroz koji su partizani u Drugom svjetskom ratu uspjeli da se probiju iz obruča šestostruko brojnijih okupatorskih njemačkih vojnika.

Ispod sumorne sive boje, pojavila se sniježna boja, koja će nakon još tri faze čišćenja dobiti nekadašnji intenzivno bijeli sjaj.

Direktor Nacionalnog parka „Sutjeska“ Dejan Pavlović kaže da je spomenik tretiran specijalnim hemijskim sredstvima za čišćenje betona i kamena.

„To su posebne supstance uvezene iz Amerike za bijeli cement od kojeg je izgrađen spomenik. Prva faza čišćenja je uspješno završena i predstoje nam još tri faze, tako da bi iduće godine, kada slavimo 75 godina od Bitke na Sutjesci, spomenik u poptunosti bio očišćen i sniježno bijel“, napomenuo je Pavlović.

On je dodao da je u planu i zamjena mermernog platoa oko spomenika.

„Restauraciju spomenika finansira Vlada Republike Srpske i ovo je prvi put od njegovog otkrivanja 1971. godine da se radi ovako ozbiljan zahvat “, rekao je Pavlović.

On se zahvalio načelniku Foče Radisavu Mašiću i gradonačelniku Goražda Muhamedu Ramoviću koji su za potrebe čišćenja spomenika, na početku i na kraju prve faze, ustupili vatrogasne jedinice.

Spomenik, koji se sastoji od dva ogromna kraka od bijelog cementa, visoka po 19 metara, djelo je vajara Miodraga Živkovića.

Ispred se nalazi spomen kosturnica u kojoj je sahranjen 3.301 borac od više od 7.000 poginulih, a na brežuljku iznad spomenika, do kojeg vode stepenice, je amfiteatar na otvorenom na čijim su polukružnim betonskim trakama ispisani nazivi partizanskih jedinica.

U blizini spomenika ove godine završene su i dvije luksuzne vile čije je otvaranje najavljneo za novembar.

„Vile su kapaciteta 35 kreveta i to će biti nešto najluksuzjnije na ovim prostorima“, rekao je Pavlović.

On se zahvalio i gradočančelniku Ljubljane Zoranu Jankoviću od kojeg je Nacionalni park ovih dana dobio 30 kontejnera za odlaganje otpada.

KAKO SAM OSLOBODIO BEOGRAD: Ležao sam polumrtav na Mostaru, a Rusi su me spasili

Povodom 70 godina od oslobođenja Beograda u Drugom svetskom ratu portal Dnevno.rs vam donosi seriju ekskluzivnih intervjua sa ljudima koji su učestvovali u borbama i za svoju hrabrost bili odlikovani. Ne propustite da pročitate njihove priče i saznate iz prve ruke kako je izgledao 20. oktobar 1944. u srpskoj prestonici!

Drug Ilija, kako ga još uvek zovu prijatelji i saborci, kaže da sve deluje kao da je bilo juče – i dolazak Nemaca, i okupacija, i borbe... Oslobođenje Beograda, kada je bio ranjen i zamalo umro, u naročito mu je živom sećanju... Kako i ne bi kada mu se u telu i danas nalazi šest gelera od granate koja je je zamalo ubila!

Ilija Radaković ima 92, ali mu se godine na licu ne vide. I zdravlje ga služi. Za Dnevno.rs on je pristao da podeli svoja sećanja na borbu, partizane, Crvenu armiju i naravno, oslobođenje Beograda.

– U pokret otpora sam stupio već 1941. godine i odmah smo ušli i u borbu. Nije bilo čekanja! Bio sam učesnik u mnogim bitkama, u sastavu 6. ličke proleterske divizije 'Nikola Tesla' – počinje svoju priču Ilija Radaković.

Ipak, od svih borbi, ona za oslobođenje Beograda je posebna. Za nju je Ilija sa drugovima prešao preko 1.000 kilometara!

Nalazili smo se u Glamoču u Bosni kada smo dobili zadatak da idemo za Beograd. Nama je to bila velika čast! Putovali smo od Glamoča do Beograda više od 1.000 kilometara - gladni, žedni, slabo obučeni, a još slabije obuveni.

Put je bio težak. Na sve to, Nemačka obaveštajna služba stalno ih je pratila.

– Nemci su brzo saznali za naš put i stalno su nam bili za petama. Pratili su nas avionima, pešadijom i tenkovima i sve je to bilo veoma teško izdržati – seća se Ilija.

Ipak, zadatak je bio Beograd i nije se smelo stati, dodaje on.

Bili smo mladi, ništa nam nije bilo teško, Foto: Dnevno.rs

Nadomak cilja, negde kod Resnika podno Avale, 6. lička divizija sastala se sa Crvenom armijom. Ilija se seća velike sreće među borcima i radosti koja je tada nastala. Od Rusa su dobili moderno naoružanje i obodreni krenuli su dalje.

– Dejstvovali smo na potezu Rakovica, Resnik, preko Košutnjaka i u početku Sarajevske ulice od Mostara. Beograd je bio strašno razrušen, a godine okupacije su se videle na svakom koraku – objašnjava Ilija koji je upravo tu, na Mostaru, teško ranjen.

Nemci su bili opasan protivnik. Organizovali su tri odbrambene linije. Borbe su bile žestoke, a sve je bilo minirano. Tako se i desilo da Ilija bude pogođen gelerima od minobacačke granate.

– Omladina Beograda je bila angažovana da nas izveštava o neprijateljskom rasporednu i da nosi ranjenike. Tako su i mene poneli iz Sarajevske ulice. Međutim, tada se pojavila neka vojska. Omladinci su pomislili da se to vraćaju Nemački vojnici, uspaničili su se i ostavili me! – prepričava Ilija najsudbonosniji trenutak njegovog života.

Tada je, kaže, mislio da sigurno umire.

Ležim ja tako nepokretan na sred Mostara, krvarim i čekam da dođu i ubiju me Nemci. Međutim, u tom trenutku čujem ruski jezik: „Nosite ranjenika!" To je bio najsrećniji momenat u mom životu.

Šesta lička divizija je, uz Trinaestu proletersku brigadu, prva jugoslovenska jedinica koja je pod borbom prešla most na reci Savi, 20. oktobra 1944. godine i preko Zemuna nastavila prema Sremu.

– Posle oslobođenja Beograda 6. divizija se popunjava mladićima iz Srbije, preoružava i prima rusko naoružanje. Nastavili su borbeni put i učestvovali u proboju Sremskog fronta – priča ovaj borac.

Do kraja rata, 6. lička je prešla maršutu od skoro 17.000 kilometara. Za kraj, pitali smo Iliju da li je bilo teško.

– Bilo je strašno, ali nama ništa nije bilo teško. Bili smo mladi i zdravi i mogli smo sve da izržimo – zaključio je sa osmehom.

Izvor : http://www.dnevno.rs